عوامل پيروزى حضرت مهدى عج در زمان ظهور
اينك آياتى كه دلالتبر اينگونه پيروزيها دارد و مىرساند كه پيامبر، صلىالله عليهوآله،در مواردى ، منصور بالرعب بوده است از نظر شما مىگذرانيم:
1. «سنلقى فى قلوبالذين كفرواالرعب بما اشركوا بالله» (3)
بزودى در دلهاى كفار رعب و هراس مىافكنيم به خاطر آنكه شرك براى خدا قائل شدند.
2.«سالقى فى قلوب الذين كفروا الرعب فاضربوا فوقالاعناق» (4)
بزودى در دلهاى كافران وحشت و ترس مىافكنيم ، پس ضربهها را بر بالاى گردنها (يعنى مغزشان) فرود آوريد. اين در رابطه با رعبى است كه در دل كفار قريش در جنگ بدر افتاد و سبب پيروزى مسلمانان بر آنها شد.
3. «و قذف فى قلوبهم الرعب فريقا تقتلون و تاسرون فريقا» (5)
در دل يهوديان رعب و وحشت افتاد كه سبب فروآمدن از دژهايشان شد و شما گروهى را كشتيد و گروه ديگرى را به اسارت گرفتيد.
4. «فاتاهم الله من حيث لم يحتسبوا و قذف فىقلوبهمالرعب» (6)
پس قدرت خداوند از جايى كه گمان نمىبردند، آمد و رعب وحشتى در دل آنان افتاد.
در بسيارى از روايات ما همين صفت و ويژگى پيامبر،صلىالله عليهوآله،براى حضرت مهدى ، عليهالسلام،نقلشدهاست، علاوه بر رواياتى كه قبلا اشاره شد به اينكه رعب پيشاپيش لشكر امام زمان از هر طرف مىرود يعنى از فاصله دور دشمن او مرعوب مىگردد و فرار مىكند يا تسليم مىشود .
امام باقر ،عليهالسلام، مىفرمايد: «همه سنن انبيا در امام زمان جمع است (كه بعدا در اين زمينه بحثخواهيم كرد) ولى از سنتهاى جدش مصطفى،صلىالله عليهوآله، قيام به شمشير و منصور بالرعب است.
«و اما شبهة من جده المصطفى محمد،صلىاللهعليهوآله، فخروجه بالسيف و قتله اعداءالله و اعداءرسوله و الجبارين و الطواغيت و انه ينتصر بالسيف و الرعب و انه لا ترد له راية ...»
از سنتهاى جدش قيام امام زمان با شمشير و قيام مسلحانه است و نابودى دشمنان خدا و رسول خدا و ستمگران و طاغوتها است و منصور به رعب و تسليم همه پرچمها در برابر اوست.
امام محمدباقر،عليهالسلام،نيز مىفرمايد:
«القائم،عليهالسلام،منا منصور بالرعب، مويد بالنصر تطوى له الارض و تظهر له الكنوز و يبلغ سلطانه المشرق و المغرب» (8)
قائم ،عليهالسلام، ما يارى شده به رعب است و تاييدشده با پيروزى است. تمام زمين به تصرف او درمىآيد و گنجهاى زمين براى او ظاهر مىشود و سلطه او بر شرق و غرب مىرسد.
امام صادق ،عليهالسلام، مىفرمود:
«انالقائممنامنصوربالرعبمويد بالنصر تطوى لهالارض و تظهر له الكنوز و يبلغ سلطانهالمشرق و المغرب و يظهرالله به دينه ولوكره المشركون» (9)
4. در ذيل تفسير آيه «اتى امرالله فلاتستعجلوه» مىفرمايد: (10)
«هو امرنا امرالله تعالى عزوجل ان لانستعجل به حتى و يويده بثلاثة اجناد الملائكه المؤمنين والرعب» (11)
او همواره با سه گروه سپاه تاييد مىشود. سپاه فرشتگان ، سپاه مؤمنان مخلص و سپاه رعب و ترس.
هشام بن سالم از امام صادق ، عليهالسلام، نقل مىكند:
«... فلا يبقى بين الخافقين الا خافه» (12)
در ميان شرق و غرب كسى نمىماند مگر اينكه از او مىهراسد.
ابىبصير از امام صادق ، عليهالسلام، نقل مىكند كه آن حضرت درباره نشر و گسترش پرچمحضرتمهدى،عليهالسلام، پس از نقل مطالبى مىفرمايد:
«و يسيرالرعب قدامها شهرا وراءها شهرا و عن يمينها شهرا و عن يسارها شهرا، ثم قال يا ابامحمد، انه يخرج موتورا غضبان اسفا لغضبالله على هذاالخلق». (13)
با توجه به معناى لغوى رعب كه همان خوف و در واقع ترس شديدى است كه كتمان آن ممكن نيست، روشن مىشود منصور به رعب بودن آن حضرت ممكن استبه اين معانى باشد:
1. مردم مخالف و دشمنان ، روحيه خود را ببازند و جرات مقاومت در برابر او نكنند و از ترس لشكر مقاوم و غيرقابل نفوذ و شكستناپذير آن حضرت ، تسليم شوند.
2- آوازه آن حضرت و لشكرش چنان رعبآور است كه شهرهاى دور دست كه با لشكر امام به مسافتيك ماه راهرفتن، فاصله دارند، از هر طرف بدون درگيرى و رويارويى و مقاومت تسليم مىگردند، چنانچه حديث ابى بصير گوياى آن است.
3. تمام دشمنان آن حضرت در خوف شديد به سر مىبرند و اين ترس خودمقدمه پيروزى امام و شكست دشمنان امام است.
اين رعب و ترس از چند جهت ممكن است رخ دهد:
الف) از نظر اعجاز و قدرت خداوند كه هراس و رعب در دلهاى دشمنان امام و ابرقدرتها بيفكند و قدرت اراده و تصميم به مقاومت را از آنان سلب نمايد، نتيجه اينكه زودتر تسليم گردند. گويى چنان از خود بىخود شوند و دست و پاى خود را گم كنند كه توان حركت نيابند همانند بره در برابر شير و ...!
ب) آوازه پيروزى سريع حضرت و شيوع فتح و نصرت او در سراسر بلاد و ويژگى ياران او و لشگريانش كه مقاوم و شكست ناپذيرند، سبب اين خوف و رعب گردد.
ج) انتشار حركت و قيام امام و آمادگى باطنى مردم ممكن است، سبب پيوستن مردم به امام شود و در تمامى كشورها نيروها و مردم خواستار همكارى با امام زمان گردند و در نتيجه شورشها و قيامهاى داخلى رخ دهد و موجب انشعاب حكومتها وتقسيم و تجزيه آنان گردد و عملا ايجاد ترس و وحشت و رعب در دلهاى حاكمان و طاغوت و قدرتها شود.
د) امامزمان با احاطهاى كه بر اسرار غيب دارد ممكن است راز و رمز آنان را قبلا كشف و خنثى كند و منابع و ذخاير اسلحه و نيروهاى انسانى آنان را نيز شناسايى كند و نقاط ضعف و آسيبپذيرى آنان را بداند و با يك اقدام سريع همه را وادار به تسليم سازد و نيز كافى است كه اين كار را با چند دولت مقتدر انجام دهد تا بقيه حساب خويش را بدانند ...!!
--------------------------------------------------------------------------------
پىنوشتها:
--------------------------------------------------------------------------------
1. سوره احزاب (33)، آيه 11
2.سوره حشر (59)، آيه 2
3. سوره آل عمران (3)، آيه 151
4. سوره انفال (8)، آيه 12
5. سوره احزاب (33)، آيه23
6. سوره حشر (59)، آيه 2
. مجلسى،محمدباقر، بحارالانوار، ج 51، ص217، ح6.
8. كشفالغمه، ج3، ص 324;المحجهالبيضاء، ج3، ص 341; يومالخلاص، ص300; منتخب الاثر، ص292و482; مجلسى، محمدباقر، همان، ج 52، ص 190، نورالابصار، ص 171; اعلامالورى، ص433، اسعافالراغبين، ص152; ينابيعالمودة، ج3، ص136
9. مجلسى، محمدباقر، همان، ص191، ح 24.
10. سوره نحل (16)، آيه 1.
11. نعمانى، كتابالغيبة، ص 128; مابعد الظهور، ص 535; ر.ك: امام مهدى منالمهد الى الظهور.
12. نعمانى، همان، ص 122.
13. مجلسى، محمدباقر، همان، ص360، ح129.
1. «سنلقى فى قلوبالذين كفرواالرعب بما اشركوا بالله» (3)
بزودى در دلهاى كفار رعب و هراس مىافكنيم به خاطر آنكه شرك براى خدا قائل شدند.
2.«سالقى فى قلوب الذين كفروا الرعب فاضربوا فوقالاعناق» (4)
بزودى در دلهاى كافران وحشت و ترس مىافكنيم ، پس ضربهها را بر بالاى گردنها (يعنى مغزشان) فرود آوريد. اين در رابطه با رعبى است كه در دل كفار قريش در جنگ بدر افتاد و سبب پيروزى مسلمانان بر آنها شد.
3. «و قذف فى قلوبهم الرعب فريقا تقتلون و تاسرون فريقا» (5)
در دل يهوديان رعب و وحشت افتاد كه سبب فروآمدن از دژهايشان شد و شما گروهى را كشتيد و گروه ديگرى را به اسارت گرفتيد.
4. «فاتاهم الله من حيث لم يحتسبوا و قذف فىقلوبهمالرعب» (6)
پس قدرت خداوند از جايى كه گمان نمىبردند، آمد و رعب وحشتى در دل آنان افتاد.
در بسيارى از روايات ما همين صفت و ويژگى پيامبر،صلىالله عليهوآله،براى حضرت مهدى ، عليهالسلام،نقلشدهاست، علاوه بر رواياتى كه قبلا اشاره شد به اينكه رعب پيشاپيش لشكر امام زمان از هر طرف مىرود يعنى از فاصله دور دشمن او مرعوب مىگردد و فرار مىكند يا تسليم مىشود .
امام باقر ،عليهالسلام، مىفرمايد: «همه سنن انبيا در امام زمان جمع است (كه بعدا در اين زمينه بحثخواهيم كرد) ولى از سنتهاى جدش مصطفى،صلىالله عليهوآله، قيام به شمشير و منصور بالرعب است.
«و اما شبهة من جده المصطفى محمد،صلىاللهعليهوآله، فخروجه بالسيف و قتله اعداءالله و اعداءرسوله و الجبارين و الطواغيت و انه ينتصر بالسيف و الرعب و انه لا ترد له راية ...»
از سنتهاى جدش قيام امام زمان با شمشير و قيام مسلحانه است و نابودى دشمنان خدا و رسول خدا و ستمگران و طاغوتها است و منصور به رعب و تسليم همه پرچمها در برابر اوست.
امام محمدباقر،عليهالسلام،نيز مىفرمايد:
«القائم،عليهالسلام،منا منصور بالرعب، مويد بالنصر تطوى له الارض و تظهر له الكنوز و يبلغ سلطانه المشرق و المغرب» (8)
قائم ،عليهالسلام، ما يارى شده به رعب است و تاييدشده با پيروزى است. تمام زمين به تصرف او درمىآيد و گنجهاى زمين براى او ظاهر مىشود و سلطه او بر شرق و غرب مىرسد.
امام صادق ،عليهالسلام، مىفرمود:
«انالقائممنامنصوربالرعبمويد بالنصر تطوى لهالارض و تظهر له الكنوز و يبلغ سلطانهالمشرق و المغرب و يظهرالله به دينه ولوكره المشركون» (9)
4. در ذيل تفسير آيه «اتى امرالله فلاتستعجلوه» مىفرمايد: (10)
«هو امرنا امرالله تعالى عزوجل ان لانستعجل به حتى و يويده بثلاثة اجناد الملائكه المؤمنين والرعب» (11)
او همواره با سه گروه سپاه تاييد مىشود. سپاه فرشتگان ، سپاه مؤمنان مخلص و سپاه رعب و ترس.
هشام بن سالم از امام صادق ، عليهالسلام، نقل مىكند:
«... فلا يبقى بين الخافقين الا خافه» (12)
در ميان شرق و غرب كسى نمىماند مگر اينكه از او مىهراسد.
ابىبصير از امام صادق ، عليهالسلام، نقل مىكند كه آن حضرت درباره نشر و گسترش پرچمحضرتمهدى،عليهالسلام، پس از نقل مطالبى مىفرمايد:
«و يسيرالرعب قدامها شهرا وراءها شهرا و عن يمينها شهرا و عن يسارها شهرا، ثم قال يا ابامحمد، انه يخرج موتورا غضبان اسفا لغضبالله على هذاالخلق». (13)
با توجه به معناى لغوى رعب كه همان خوف و در واقع ترس شديدى است كه كتمان آن ممكن نيست، روشن مىشود منصور به رعب بودن آن حضرت ممكن استبه اين معانى باشد:
1. مردم مخالف و دشمنان ، روحيه خود را ببازند و جرات مقاومت در برابر او نكنند و از ترس لشكر مقاوم و غيرقابل نفوذ و شكستناپذير آن حضرت ، تسليم شوند.
2- آوازه آن حضرت و لشكرش چنان رعبآور است كه شهرهاى دور دست كه با لشكر امام به مسافتيك ماه راهرفتن، فاصله دارند، از هر طرف بدون درگيرى و رويارويى و مقاومت تسليم مىگردند، چنانچه حديث ابى بصير گوياى آن است.
3. تمام دشمنان آن حضرت در خوف شديد به سر مىبرند و اين ترس خودمقدمه پيروزى امام و شكست دشمنان امام است.
اين رعب و ترس از چند جهت ممكن است رخ دهد:
الف) از نظر اعجاز و قدرت خداوند كه هراس و رعب در دلهاى دشمنان امام و ابرقدرتها بيفكند و قدرت اراده و تصميم به مقاومت را از آنان سلب نمايد، نتيجه اينكه زودتر تسليم گردند. گويى چنان از خود بىخود شوند و دست و پاى خود را گم كنند كه توان حركت نيابند همانند بره در برابر شير و ...!
ب) آوازه پيروزى سريع حضرت و شيوع فتح و نصرت او در سراسر بلاد و ويژگى ياران او و لشگريانش كه مقاوم و شكست ناپذيرند، سبب اين خوف و رعب گردد.
ج) انتشار حركت و قيام امام و آمادگى باطنى مردم ممكن است، سبب پيوستن مردم به امام شود و در تمامى كشورها نيروها و مردم خواستار همكارى با امام زمان گردند و در نتيجه شورشها و قيامهاى داخلى رخ دهد و موجب انشعاب حكومتها وتقسيم و تجزيه آنان گردد و عملا ايجاد ترس و وحشت و رعب در دلهاى حاكمان و طاغوت و قدرتها شود.
د) امامزمان با احاطهاى كه بر اسرار غيب دارد ممكن است راز و رمز آنان را قبلا كشف و خنثى كند و منابع و ذخاير اسلحه و نيروهاى انسانى آنان را نيز شناسايى كند و نقاط ضعف و آسيبپذيرى آنان را بداند و با يك اقدام سريع همه را وادار به تسليم سازد و نيز كافى است كه اين كار را با چند دولت مقتدر انجام دهد تا بقيه حساب خويش را بدانند ...!!
--------------------------------------------------------------------------------
پىنوشتها:
--------------------------------------------------------------------------------
1. سوره احزاب (33)، آيه 11
2.سوره حشر (59)، آيه 2
3. سوره آل عمران (3)، آيه 151
4. سوره انفال (8)، آيه 12
5. سوره احزاب (33)، آيه23
6. سوره حشر (59)، آيه 2
. مجلسى،محمدباقر، بحارالانوار، ج 51، ص217، ح6.
8. كشفالغمه، ج3، ص 324;المحجهالبيضاء، ج3، ص 341; يومالخلاص، ص300; منتخب الاثر، ص292و482; مجلسى، محمدباقر، همان، ج 52، ص 190، نورالابصار، ص 171; اعلامالورى، ص433، اسعافالراغبين، ص152; ينابيعالمودة، ج3، ص136
9. مجلسى، محمدباقر، همان، ص191، ح 24.
10. سوره نحل (16)، آيه 1.
11. نعمانى، كتابالغيبة، ص 128; مابعد الظهور، ص 535; ر.ك: امام مهدى منالمهد الى الظهور.
12. نعمانى، همان، ص 122.
13. مجلسى، محمدباقر، همان، ص360، ح129.
+ نوشته شده در شنبه ششم مهر ۱۳۸۷ ساعت 17:25 توسط منتظر آقا
|
نــجوا